Twisted Bookreview | Joseph Oubelkas | 400 brieven van mijn moeder | Gezondheid liefde vrijheid

“Waarom heb ik dit boek niet eerder gelezen?!” vroeg ik me af, nadat ik mijn exemplaar uit de 22e druk van 400 brieven van mijn moeder dichtsloeg. De 22e druk hè mensen! Dan is een boek zo vaak gelezen, dan is het écht goed! Ik vraag me serieus nog steeds af waarom ik me niet eerder in dit verhaal heb verdiept, want hoe heftig het ook is, de onderliggende boodschap is zo mooi.

Ik was nooit fan van waargebeurde verhalen, omdat ik het associeerde met die slechte films die vroeger op woensdagavond op RTL4 werden uitgezonden. Vriendinnen tipten mij wel eens “Hé Steef, heb je dat boek gelezen? Ik had in één adem uit, jij vindt het ook vast goed.” Ik wimpelde het altijd af, want ik lees voor mijn ontspanning, zei ik altijd. Fun fact: ik zei dat ook ooit tijdens een sollicitatiegesprek (and I still got the job). Boeken waar ik niet bij hoef na te denken. Soms zelfs net zo slecht als die waargebeurde woensdagavondfilms, maar dan verzonnen door een auteur. Inmiddels is mijn kijk op boeken gelukkig ietwat veranderd en lees ik alles wat los en vast zit wat ik inspirerend vind. Op die manier ontspan ik niet alleen, maar leer ik er ook nog iets van.

Het verhaal van Joseph Oubelkas had ik de verte wel ergens gehoord, maar me nooit in verdiept of gevolgd. Tot mijn persoonlijke Travel Counsellor Vivianne me enthousiast erover vertelde nadat ze hem had horen spreken tijdens een conferentie. Ik werd toch wel nieuwsgierig, wat maakte deze man en zijn verhaal dan zo speciaal? Toen Vivianne met haar recent opgestarte evenementenbureau byVIEF in oktober 2020 – geheel coronaproof – een lezing van hem organiseerde, hoefde ik dan ook geen seconde te twijfelen: hier wilde ik bij zijn! Het liefst ook nog op de eerste rij – je bent #fangirl of je bent het niet he ;-).

Nog steeds had ik zijn boeken niet gelezen en luisterde ik volledig blanco naar zijn adembenemende verhaal. Joseph werd op zijn 24e tijdens een zakenreis in Marokko ten onrechte veroordeeld tot een gevangenisstraf van 10 jaar. Het verhaal dat hij vervolgens vertelde en de beelden die hij liet zien waren bijna niet te bevatten. “Dit is niet waar” denk je, als je luistert. Ik kreeg letterlijk de kriebels toen hij vertelde over de kakkerlakken in zijn cel waar hij met 40 andere mannen verbleef. “Dit is een film, dit gebeurt niet in het echt”, denk je als je de schokkende foto’s ziet. Wel dus.

Ik was stil van zijn verhaal en tegelijkertijd onder de indruk van de positieve manier waarop hij dit vertelde en de kracht waarmee hij zich door deze jaren van onschuldig gevangenschap heeft geslagen. Door niet in een slachtofferrol te schieten en steeds te blijven kijken naar wat er wel mogelijk was, hoe klein ook. Met zijn mindset, zijn bewuste keuze om alles positief te benaderen en goed voor zichzelf te blijven zorgen – ondanks de erbarmelijke omstandigheden, heeft hij zich er doorheen weten te slaan. Hij heeft de taal geleerd en zelfs vriendschappen gesloten.

Na afloop van de lezing sprak ik kort met hem en kocht ik zijn twee boeken – die ik uiteraard liet signeren – én ik moest natuurlijk met hem op de foto voor mijn #walloffame. Hij vond het tof dat ik ook schrijf en signeerde een van zijn boeken met de tekst “Voor Stefanie, de blogger met het boek. Blijf schrijven, het is magie!”.

Diezelfde avond nog begon ik in 400 brieven van mijn moeder. Als je het verhaal al een keer gehoord hebt, ga je er gemakkelijk doorheen. Maar het is sowieso op een vlotte, goed leesbare manier geschreven. Ondanks dat het een heftig verhaal is neemt Joseph je echt mee in zijn persoonlijke beleving, met als rode draad de brieven die zijn moeder aan hem schreef. En terwijl je weet hoe het afloopt, denk je toch met regelmaat “Neeee, dit kan niet!”.

In het vervolg – Gezondheid liefde vrijheid – beschrijft Joseph zijn leven na zijn vrijlating als hij terug is in Nederland. Hoe hij weer moet wennen aan alle kleine dingen in het dagelijks leven die voor ons heel gewoon zijn, zoals slapen in een schoon bed in plaats van op de grond, tussen de kakkerlakken. Maar ook de tegenslagen waar zijn moeder tegenaan liep, toen zij – terwijl hij vast zat – vanuit Nederland vanalles voor hem probeerde te regelen. De bureaucratische systemen van veel bedrijven en instanties hebben daar geen protocol voor. En als je ergens geen vinkje kunt zetten, dan zal het probleem wel niet bestaan…..

Hij beschrijft ook het proces van het schrijven van zijn eerste boek, wat voor mij als schrijver natuurlijk ook bijzonder interessant en deels herkenbaar is om te lezen. Beide boeken zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden; je kunt het ene boek niet lezen zonder het andere, vind ik. 

Daarnaast vind ik dat iedereen dit verhaal minimaal één keer gehoord moet hebben, voor jezelf. Het is zo gemakkelijk om  te vluchten in een slachtofferrol en vooral anderen de schuld te geven van jouw ellende. Believe me; been there, done that. Maar wat heb je daaraan? Los je daar je eigen shit mee op? Nee, en je voelt je waarschijnlijk alleen maar slechter door. Het leven is ook geen strijd van vergelijken: “ja maar zijn shit is erger, dus ik mag niet klagen”. Situaties in het leven overkomen je, maar de keuze is aan jou hoe je daarmee omgaat. 

Verhalen van anderen inspireren me tegenwoordig om te kijken naar mijn eigen pad. Ik heb geleerd om verantwoordelijkheid te nemen voor alles wat ik tot nu toe heb aangetrokken in mijn leven. Dus ja, behalve een lieve man en zoon, ook burn out en een ongeluk met de fiets waarbij ik mijn enkel op meerdere plaatsen brak. Waardoor ik mezelf en mijn gezin een vakantie ontnam én een fantastisch concert van Robbie Williams met zitplaatsen op de 2e rij. Daar heb ik me heel lang slecht door en over gevoeld. Maar soms heb je even een keiharde slap in the face nodig (of een paar ;-)) om in te zien hoe het ook anders kan. Sinds ik besloot om de knop om te zetten en me te focussen op wat ik wél wilde – zoals een soepel herstel na mijn operatie – ga ik alleen maar met sprongen (figuurlijk, niet letterlijk want dat is niet zo goed voor mijn enkel ;-)) vooruit en komt er zoveel moois op mijn pad. Deze ontmoeting was daar één van. Dank je wel, Joseph en Vief!

Meer Steefproof

I’m a writer, you know!

Joey Tribbiani (uit de serie Friends) had er waarschijnlijk geen last van, dat Imposter Syndrome. Regelmatig verkondigde hij “I’m an actor, you know!”, maar ondertussen

Verder lezen