De wonderen zijn de wereld nog niet uit

“Verzin een pakkende slogan” staat er op het aanmeldformulier. Oh ja, die weet ik wel. Haha. Niemand gaat namelijk ooit geloven dat ik dit ga doen. Zo verslikte m’n ene Sister zich in haar vanille cappuccino en liet de ander van schrik bijna de manchego in haar Chardonnay vallen toen ik het mede deelde:

“Ik ga wandelen. Voor het goede doel.”

(pause for reaction)

“Je gaat wát??!!”

Ja nou, ik heb Maastrichts Mooiste altijd wel leuk gevonden. Vanaf het terras, met een glas wijn in m’n hand. Want tja, ik mag niet rennen van m’n orthopeed. Kan rustig zeggen “mijn”, want was er drie jaar lang kind aan huis (nu gelukkig niet meer overigens). Maar als je kon wandelen dan zou ik best meedoen. Een normale afstand dan he, geen vierdaagse overdrevenheid in de natuur. Vijf kilometer, door de stad. Dat loop ik in een halve dag Europa Park ook, als ik weer eens de verkeerde shortcut neem. Maar ja, met MM kun je niet wandelen en toen kwam dit ineens in mijn mail: Run to fight cancer, waarbij je 5 of 10 kilometer kunt rennen, of 5 kilometer kunt wandelen.

“Dát ga ik doen!” was het eerst dat in mij op kwam. Ik schakelde ook meteen vriendin Hilde (a.k.a. Krullie) in, die vorig jaar Alpe d’Huzes fietste, de topper. Te vaak zijn we allebei in onze naaste omgeving keihard geraakt door deze vreselijke ziekte. Je voelt je zo machteloos, maar op deze manier kun je toch een klein steentje bijdragen. Onderzoek naar kanker is ontzettend belangrijk. Hoe mooi zou het zijn om het de wereld uit te krijgen? Daarom is mijn slogan:

De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Nu kanker nog…

En het wonder in dit geval is dat ik ga wandelen. Want geef toe, die zag je niet aankomen.

Dus lieve Twisted Readers, mag ik op jullie support rekenen? Nee, dit is echt geen verlate 1-aprilgrap. Eén non-fat oatmeal vegan skinny decaf cappuccino with an extra shot minder deze maand moet toch wel lukken? Je kunt me sponsoren via deze link: https://studentsfightcancer.actiekankeronderzoekfondslimburg.nl/teams/team-twisted.

Met een spandoek fangirlen en whoohoo-en bij de start, finish en langs de kant mag natuurlijk óók. Je herkent ons aan onze roze sneakers (waar ik een bijpassende legging bij heb – of course). Want wandelschoenen…. Nuh-uh.

Of het een speling was van het lot, ik weet het niet. Maar een paar dagen nadat ik had besloten om mee te doen, kreeg ik mijn eerste schrijfopdracht. Wie mocht ik gaan interviewen? Vanity Lewerissa – sportvrouw die van borstkanker genezen is én het startschot gaat geven voor de Run to fight cancer. Dat kan toch bijna geen toeval zijn?!

Mijn interview staat in de april editie van City Magazine Maastricht & regio en kun je hier terug lezen: https://citymagazinemaastricht.nl/vanity-lewerissa/.

En zo vallen de puzzelstukjes langzaam op hun plek.

Meer Steefproof