Calbasa bestaat in maart 2026 17,5 jaar. Het is een winkel waar ik altijd graag kom omdat ik me er zo welkom voel. Iedereen die binnenkomt, krijgt een kopje koffie of thee met iets lekkers aangeboden, ongeacht of je alleen even komt snuffelen tussen de nieuwe collectie of doelgericht op zoek bent naar een nieuwe outfit. Met liefde denkt eigenaresse Astrid Boetskens en het hele team met je mee en voorzien ze je van eerlijk advies.
Maar Astrid geeft ook andere ondernemers graag – letterlijk – de ruimte om zich te presenteren aan een groter publiek. Zo mocht ik er in augustus 2025 staan met mijn boek. Totaal buiten mijn comfortzone, maar dat heb je nodig om te groeien. Daarom vind ik het ook zo leuk om, tijdens het shoppen, met Astrid te kletsen over de uitdagingen van het ondernemen. Als echte Business Mama kan ik veel van haar leren.
Kun je kort iets over jezelf vertellen; wie ben je, waar kom je vandaan en wat doe je?
“Ik ben een zwerfhond,” begint ze lachend. Waarmee ze wil vertellen dat ze oorspronkelijk uit Geleen komt en via allerlei omzwervingen uiteindelijk in Maastricht terecht is gekomen. Astrid groeide op in een ondernemersgezin en heeft altijd in de horeca gewerkt. “Op een gegeven moment wilde ik het rustiger aan gaan doen. In de horeca maak je toch lange dagen. Maar ja, met een eigen onderneming is van dat rustiger aan doen nog niet veel terecht gekomen he,” lacht ze weer.
Wanneer en waarom ben je deze onderneming gestart?
“In 2008 vertrok ik met € 600 voor mijn eerste inkoop naar Italië. Ik organiseerde tassenparty’s bij mensen thuis. Dan was ik overdag vrij en had ik ’s avonds party’s. De eerste keer had ik er negen in mijn agenda staan. De tweede keer dat ik naar Italië reed, waren dat al 24 en de derde keer 68. Dat betekende dus dat ik al 68 avonden in de komende maanden vol zat.” Maar het werd pas echt groots nadat een verslaggever van De Limburger een party bijwoonde en daar een stuk over schreef. “Op de dag van publicatie was ik naarstig op zoek naar een klein artikeltje. Ik was teleurgesteld dat ik het niet kon vinden. Maar ze bleken een paginagroot artikel te hebben geplaatst!”
Vanaf dat moment waren de tassenparty’s van Calbasa booming. Er stonden altijd zo’n 150 party’s vooruit geboekt en Astrid had twaalf consulentes die haar hielpen. De auto waarmee ze naar Italië reed, werd vervangen door een busje en elke drie weken reed ze op en neer, maar door de drukke agenda werd het wel steeds moeilijker om die inkooptripjes te plannen. “We zeiden wel eens, ‘dit weekend hebben we niks, zullen we gaan?’ en dan vertrokken we op vrijdagochtend en waren op zondagochtend weer terug in Maastricht. Naar Italië rijden voelde voor mij alsof ik hier ergens in de buurt naartoe reed.”
De tassen die Astrid inkocht, waren niet altijd van leer, maar wel exclusief. Bijzondere exemplaren die je in Nederland niet snel zag. De collectie werd uitgebreid met sjaals, poncho’s en en accessoires. Ook was het online winkelen nog niet zo groot als nu. In een grote schuur aan de Brusselseweg had ze op een bepaald moment wel 2.000 tassen op voorraad. Op deze locatie hield ze ook party’s, maar de behoefte van klanten om op afspraak te komen winkelen, groeide. Zodoende opende ze later, een paar honderd meter verderop, de huidige winkel aan de Brusselseweg 375.
“Ik wilde echt in de buurt blijven en mijn klanten kunnen ontvangen in een huiselijke sfeer. Zodat ik ze een kopje koffie kan aanbieden en de tijd heb om gezellig te kletsen. Ook vind ik gratis parkeren voor de deur heel belangrijk. Daarom heb ik er bewust voor gekozen om buiten de stad te blijven.”
Waar droomde je als klein meisje van?
“Ik speelde wel graag winkeltje, in de elektronicazaak van mijn ouders, maar ik zag mijn toekomstige zelf helemaal voor me in een rood mantelpakje, op hakken en met een aktetas in mijn handen. Dat is het niet geworden, maar ik heb wel altijd willen ondernemen, creëren en verbinden. Ik vind het belangrijk dat mijn medemens zich goed voelt.”
Wie is je grote voorbeeld?
“Ik heb niet echt een idool of een voorbeeld, maar er komen altijd mensen op mijn pad die al verder zijn qua levenslessen. Dat vind ik heel inspirerend.” Astrid laat me een filmpje zien, waarin mensen met een nogal uitgesproken kledingkeuze uitleggen waarom ze gelukkig zijn. Aan het eind van het filmpje zegt een dame “All the happy comes from inside.” Dat raakt me, want er zit zeker een kern van waarheid in. Uiteindelijk ben je zelf verantwoordelijk voor je eigen geluk.
Wat vind je het allerleukste aan ondernemen? En wat het minst leuke?
“Ondanks dat je heel veel werkt, heb je toch een bepaalde vrijheid. Je kunt het op je eigen manier doen. Wat ik minder leuk vind, is dat je eigenlijk 24/7 aan staat. Je bent niet alleen altijd bezig met je bedrijf, maar ook door social media. De wereld is een een stuk kleiner geworden en mensen veel online bezig. Dat heeft ook gevolgen voor de werkgelegenheid en het milieu. Als jij niet duur betaalt, betaalt iemand anders de prijs.”
Wat wil je nog bereiken? Heb je nog toekomstdromen?
“Ik hoop dat ik nog lang mag blijven bestaan. Dat de mensen blijven komen en vooral dat mensen het zichzelf gunnen om zich goed te voelen en te stralen. Maar ook voor het straatbeeld; lokale ondernemers zorgen voor kleur in de wijk. Foto’s en papier zijn geduldig, maar een echte relatie bouw je op door persoonlijke verbinding.” Calbasa heeft mede daarom bewust geen webshop.
En ik kan hier alleen maar ‘amen’ op zeggen. Want ik vind het toch heel krachtig als je niet zwicht voor de ‘druk’ van online ondernemen. Ja, ik shop graag online en natuurlijk ben ik niet vies van een beetje korting. Maar als ik weet dat een bepaald merk ook verkocht wordt in een fysieke winkel, dan zal ik er altijd voor kiezen om dat bij een lokale ondernemer te kopen. Al moet ik dan een weekje langer wachten op mijn jurk. Grote ketens en webshops zal het worst wezen wie jij bent, maar een kleine ondernemer zal het zich zeker herinneren als je nog een keer terugkomt. Dan is het toch mooi als je elkaar zo kunt helpen? Vind ik tenminste wel…
Wat wil je meegeven aan startende vrouwelijke ondernemers?
“Geloof in jezelf en ga ervoor. Mindset is alles. Toen ik vanaf nul begon, heb ik elke dag tegen mezelf gezegd ‘elke vrouw is een klant voor mij’. Dus kies een affirmatie die bij jouw focus en doel past en zorg dat je die gaat voelen. Ondernemen is risico’s durven nemen en in het diepe springen. Het is niet altijd makkelijk, maar zoek naar mogelijkheden en blijf het positieve voeden. We schieten zo snel in het negatieve, maar wees dankbaar voor de lessen die je leert. Morgen is weer een nieuwe dag.”
