Wat begon als achtergrondgeluid tijdens het wegstrijken van de vakantiewas, werd de bingewatch marathon van mijn man en mij deze zomer: B&B vol liefde.
Samen kijken is veel leuker want van de inmiddels vijf seizoenen, was dit de eerste die ik helemaal uit keek, inclusief de reünie. Meestal kwamen we er gedurende de week niet aan toe, dus hielden we een marathon in het weekend en keken we vooruit via Videoland. De dagelijkse samenvatting van Rick Evers was de kers op de taart. Hij schrijft gewoon op wat wij stiekem allemaal denken.
Vroeger had ik Temptation Island en wat duurde het tergend lang als je weer een week moest wachten op de volgende aflevering. Manlief keek – en kijkt nog steeds – liever naar Expeditie Robinson. Daar begin ik überhaupt niet aan. Wie wil er nou op een onbewoond eiland met honderdduizend beestjes en zonder eten zitten. Ik niet, zelfs niet voor een paar duizend euro en ik ga al helemaal geen schapenogen of geitenballen eten om een ronde verder te komen. Nee, laten we dan deze typische maandag(blog) maar beginnen met een vers jus-tje en een croissantje. Kopje koffie d’r bij, helemaal leuk.
Ik kijk natuurlijk vooral met de Steefproof-bril naar dat hele programma: bestaat er überhaupt een B&B waar ik naartoe zou willen? Nou nee, in vijf seizoenen is er nog geen een voorbij gekomen waar ik wel een nachtje zou willen blijven. Misschien Casa Santangelo in Salerno, van Debbie uit het eerste seizoen, maar die is inmiddels alweer van eigenaar gewisseld. Maar die bouwput van die andere vent in Italië dat seizoen, waar je zelf eerst je bed in elkaar moet zetten en tegen kale muren aankijkt; ik zou meteen omdraaien. Ben wel benieuwd of het ondertussen klaar is eigenlijk…
Frankrijk daar ga ik natuurlijk never nooit naartoe. Laat staan naar al die natuurcampings, blokhutten en tantra-tenten van al die kerels daar. Ik krijg gewoon de rillingen aan mijn zonnevlecht als ik zit te kijken. En waar moet je douchen?!
Er waren er ook ooit twee dames in Oostenrijk, Caroline (seizoen een) en Astrid (seizoen twee). Als er daadwerkelijk zo gepoetst en onderhouden werd zoals op TV te zien was, dan zou het zeker in de buurt komen van Steefproof. Maar ja, wat moet ik in Oostenrijk?! Probeer me daar maar eens van te overtuigen…
In seizoen twee hadden we ook Hans in Pistoia. Ook daar keek ik vooral vanwege de Italiaanse uitstapjes. Hij had die dame van die augurkenblokjes op bezoek. Dat was nou precies het prototype Nederlander waar ik me plaatsvervangend voor schaam. Hoe ze op die markt alles in haar handen nam en helemaal los ging tegen de Italiaanse marktkoopman, echt totaal respectloos. In Italië kook je niet zoals in Nederland. In Italië eet en kook je zoals in Italië.
In seizoen drie ben ik vrij snel afgehaakt. Want er was geen deelnemer uit Italië. Al haal ik er altijd wel een beetje inspiratie uit…
Seizoen vier had ook geen Italië, maar wat waren we met z’n allen fan van Els, Who Els?! Al moet ik er niet aan dénken om in the middle of nowhere in Schotland te zitten waar het 360 dagen per jaar regent… Toch keek ik ook dat seizoen niet uit. Duurde me te lang. Yamas! En die vrouw in de jungle van Zuid-Afrika, man oh man dat was echt niks voor mij. Girlpower hoor, maar totaal niet Steefproof.
Net zomin als die hut van Dick in Suriname. Waarom is dat water daar overal bruin?!
Wie was mijn favoriet dit seizoen? Limburg was goed vertegenwoordigd, en dan ook nog in Italië. Toch lag die B&B van Eveline me iets te afgelegen. En het lijkt me zo raar om bij iemand in huis te logeren.
De B&B van Petra op Lesbos zag er qua voorzieningen heel nieuw uit, dus wat dat betreft komt het zeker in de buurt van Steefproof. Maar zij woonde daar zelf niet. Dus er is niemand aanwezig in geval van nood. Dan vind ik een hotelreceptie die 24 uur per dag bemenst is, toch een prettiger gedachte.
Ingrid, aan de andere kant van het eiland, vond ik ook topwijf. Een (h)eerlijke Limburgse die geen blad voor de mond neemt: “Jao, kiss my ass!” over dat schijtplankje voor de vogels.
En ook voor Magda had ik een zwak. Wat een vitale vrouw! Ik teken ervoor als ik op mijn 74e nog zo fit ben. Wat was ze schattig met (Eu)Gène oet Heerlen en Bassie (Rob)… je zou hem zo een aai over zijn bol geven. We hebben in een deuk gelegen om zijn ongefilterde eerlijkheid.
Maar mijn absolute hoogtepunt van dit seizoen was de aflevering van donderdag 28 augustus. Take That én Robbie Williams in één aflevering als achtergrondmuziek. Dat is pas vijf sterren Steefproof.
