Er zijn van die artiesten voor wie je meteen een kaartje koopt zodra er een nieuwe show bekend wordt gemaakt. Al weet je nog niet eens waar die over gaat. En ja, ik geef toe, ik heb er nogal een aantal daarvan. Maar ook ik word kritischer want met twee feestjes in het weekend moet ik tegenwoordig ook een week bijkomen. Maar Fred, daar hoef ik niet lang over na te denken. Die hoeft maar “roekoe” te zeggen en ik sta vooraan.
Ik ben dol op ‘m en heb al veel van Fred geleerd. Al sinds ik nog als zaterdaghulp in een kledingwinkel werkte – en dat is meer dan twintig jaar geleden. Modemeisjes onder elkaar volgden mijn toenmalige storemanager en ik zoveel mogelijk wat Fred deed en deelde. Dus toen hij 2019 zijn theatershow Leer van Fred Live aankondigde én daarmee naar Maastricht kwam, stond ik als eerste in de rij voor tickets. Natuurlijk was het binnen no time uitverkocht en natuurlijk had ik kaarten weten te bemachtigen. Duh, have we met?!
Maar toen kwam er een virus en werd alles uitgesteld. De voorstelling die we in eerste instantie in mei 2020 zouden gaan zien, zagen we uiteindelijk in maart 2022. Het was het wachten meer dan waard. Ik kon me niet meer herinneren wanneer ik zo hard had gelachen. Het was zo herkenbaar en hilarisch; al die “Gerda’s” (no offense by the way) waar hij het over had, Nederlanders op vakantie, witte leggings, Crocs…
“Het gaat altijd over mensen die we allemaal kennen, maar nooit over jou en mij.”
Toen ik vorig jaar zag dat hij weer naar Maastricht zou komen met een nieuwe show, kocht ik weer meteen kaarten. Nog geen idee met wie en ook geen idee waar de show over zou gaan. Maar dat wist hij zelf blijkbaar ook nog niet. Want dat was de titel van de show.
In zijn nieuwe theatershow haalt Fred van Leer alles uit de podcast. Zijn tweede show heet Ik weet het eigenlijk niet en Joost mag weten waar hij het allemaal vandaan haalt. Het wordt in ieder geval weer een hilarische avond, waarna je in totale verwarring naar huis gaat. Fred weet eigenlijk niet, maar jij weet het ook niet, he?
(tekst uit de theaterbrochure)
In september 2025 verscheen zijn boek Niets is wat het lijkt – depressie in de spotlight. Een boek dat ik in twee avonden uitlas. Direct daarna keek ik zijn driedelige documentaire Fred: Het Andere Gezicht op Videoland, waar ik niet eerder de tijd voor had genomen. Zowel van het boek als de docu was ik even stil. Het greep me aan. Het verhaal dat schuilgaat achter die altijd vrolijke, hysterische Fred is eigenlijk heel verdrietig. En ik heb er alleen maar bewondering voor dat hij dit open en eerlijk deelt.
Zo schreef ik ook al eerder over de openheid van Robbie Williams en de demonen in zijn hoofd. Persoonlijk vind ik het een te belangrijk thema waar nog teveel een taboe op rust. Het helpt dat bekende mensen als Fred van Leer en Robbie Williams daar open over zijn. “Ga gewoon iets leuks doen, dan voel je je vast snel beter.” Iemand die zo’n uitspraak doet, realiseert zich niet dat “iets leuks doen” en onder de mensen zijn, enorm veel energie kan kosten. Omdat je een masker op moet zetten. Terwijl je eigenlijk het liefst thuis onder de dekens wilt kruipen. Mentale gezondheid is geen grapje, maar humor kan wel een coping mechanisme zijn.
En dat lijkt precies te zijn waar deze show van Fred om draait. Ik heb bijna in mijn broek gepiest van het lachen. Om de manier hoe hij op het podium staat en letterlijk alles uit de kast trekt. Compleet met veren en hoofdtooi. De manier waarop hij vertelt; hij praat soms zo snel dat je zelf bijna naar adem snakt. Hoe hij zijn eigen karaktereigenschappen op de hak neemt en hoe hij oprecht staat te gieren om een reactie uit het publiek. Hij zag ons en wij zagen hem.
Maar tijdens het slotapplaus had ik een brok in mijn keel. Na afloop van de show stuurde ik hem een DM op Instagram. Waar ik ook antwoord op kreeg maar dat ga ik niet delen. Ik voelde me gezien en ik zie jou, lieve Fred. En ik heb heel veel respect en bewondering voor je hoe het allemaal doet. Ga vooral door met mooie shows maken, boeken schrijven en doen waar je het gelukkigst van wordt. Dat zou iedereen eigenlijk moeten doen. Hartje hartje.
