De zomer is voorbij. Je hoeft niet meer voor accessoires voor je barbecue of zwembadfilters naar het tuincentrum want de kerstmarkt is in aanbouw. Pepernoten (met werkelijk de meest overdreven smaken) liggen alweer in de winkel en de pumpkin spice vliegt je om je oren. Ik word er rebels van.
Waarom lijkt die zomer in Nederland altijd maar zo kort te mogen duren? Het is pas augustus he?! Drie maanden per jaar is het een beetje lekker weer. En toch tellen we met z’n allen af naar het begin van negen maanden kou, regen en ellende. Ik snap het gewoon niet, maar dat zal wel aan mij liggen. Ik ben ook zo’n Nederlander die niet van fietsen houdt.
Living la dolce vita Steefproof
Ik doe er alles aan om het gevoel van een eindeloze zomer zo lang mogelijk vast te houden en dit jaar meer dan ooit. Dat begint uiteraard met het nadenken over de volgende vakantiebestemming haha. Maar ook het besef dat ik niet meer opgeslokt wil worden door de ratrace. En ja, het gevoel van “opgeslokt” worden is een keuze, maar het is toch eigenlijk bizar dat je een heel jaar toeleeft naar die ene vakantie in de zomer. Twee weken naar de zon, waarin je eigenlijk totaal niet kunt afschakelen van en weer opladen voor een heel jaar werken. Dat moet toch ook anders kunnen?
Afgelopen weekend kwam ik deze quote tegen. Als je me volgt op Instagram heb je het misschien al gezien in mijn stories:
Don’t be afraid to spend money on concert tickets and travel.
Be afraid of growing old and realising the only place you ever went was work.
BAM! Dat is het toch? Natuurlijk moet je werken en het belangrijkste is dat je werk doet wat je leuk vindt en waar je blij van wordt. Als dat niet zo is, moet je je afvragen of je het juiste werk doet… Maar het leven is echt, écht te kort om daarnaast niet te genieten van leuke dingen. Om potjes te bewaren ‘voor later’. Om je dromen niet na te jagen.
Ik heb twee dromen voor de toekomst: Take That en Robbie interviewen en als schrijver kunnen overwinteren in de zon, samen met de liefde van mijn leven.
Hoe ik dat ga doen, weet ik nog niet. Maar het begin is er: woensdag 27 augustus 2025 sta ik voor het eerst mét mijn boek op een evenement: Veurpreuve bij Calbasa Fashion and Shoes in Maastricht. Natuurlijk vind ik dat ontzettend spannend, maar óók ontzettend leuk. Great things happen outside your comfort zone. En wie weet tot wat voor moois dat weer allemaal mag leiden.
Small steps are also good, as long as they are forward. And then in November we make one giant leap to April, per favore.
