Boeken met ‘verhaaltjes’ zelf uitgeven, had ik dat kunnen bedenken toen ik begon met bloggen? Echt niet! Let me take you back to where it all began…
In 2016 zat ik tegen het randje van een burn out aan. Als therapie volgde ik een mindfulness traject en van daaruit begon ik met schrijven. Anoniem en om mijn hoofd leeg te maken. Maar ik kreeg er hoe langer hoe meer lol in en ik merkte dan mijn lezers het leuk vonden om te volgen hoe het met me ging – zo mindful mogelijk een verbouwing regelen met een gebroken enkel…
Dat dit soms gepaard ging met een lach en een traan (en gevloek en gescheld) blijkt wellicht al uit de titel van mijn eerste boek: “K*t. Nu ben ik blogger (met een boek)”. Dit is een bundeling van de eerste 100 blogs die ik publiceerde.
Op mijn 36e verjaardag in november 2018 onthulde ik in mijn 100e blog en op Instagram wie ik was en sprak ik hardop uit hoe gaaf het zou zijn om mijn blogs te bundelen tot een boek. Tijdens de zomervakantie dat jaar had ik een belangrijk besluit genomen; volgende zomer wilde ik mezelf kunnen voorstellen als schrijver/blogger.
Ik ging enthousiast aan de slag, maar met 0,0 kennis en af en toe had ik echt even een schop onder mijn kont nodig voor wat motivatie om door te pakken. Gelukkig had en heb ik heel veel inspirerende mensen om me heen die me het gevoel gaven dat ik dit kon.
Great things happen outside your comfort zone.
That is where the magic happens.
Elke avond ging ik slapen met een grote glimlach, als ik er alleen al aan dacht hoe mooi het zou zijn om straks mijn eigen boek in handen te hebben. En die grijns krijg ik nog steeds als ik een berichtje krijg van iemand die mijn boek wil bestellen.
Een mens werkt net even wat sneller met een deadline in het vooruitzicht, dus ik had voor mezelf bedacht dat het wel heel gaaf zou zijn, als ik Take That een exemplaar zou kunnen overhandigen, als ik naar hun concert ging in juni 2019. Randvoorwaarden – of dat überhaupt mogelijk zou zijn – daar gelaten, rekende ik met “mijn” drukker uit wanneer ik dan uiterlijk mijn bestanden zou moeten aanleveren. Het werd krap, maar het was haalbaar als ik op de dag van het concert op weg naar Amsterdam even uit zou stappen in Roermond, om drie exemplaren van de pers te pakken (bij wijze van spreken).
En zo geschiedde. Ik reisde zelfs speciaal eerste klas, om onderweg drie cadeaupakketjes in orde te kunnen maken. Werkelijk geen secónde heb ik er aan gedacht dat het niet zou lukken; dat ik wellicht 48 uur met drie boeken in mijn rugzak zou moeten rond sjouwen. De mensen van de drukkerij dachten zelfs dat ik een afspraak of een afgesproken meet & greet op de planning had, zo overtuigd kwam ik over. Niets was minder maar. Hoe die dagen in Amsterdam verder verliepen kun je hier lezen.
Dat Mark Owen op de laatste dag van de Odyssey tour me een persoonlijk bericht stuurde om me te bedanken voor het boek en het daarna deelde in zijn stories op Instagram maakte mijn droom helemaal compleet.
Als een eenmaal een boek hebt gemaakt, wil je méér. Dus het idee voor een tweede boek was al snel geboren: ik zou mijn reisverhalen – mijn #TravelBlogsbySteef – gaan bundelen. Dit keer was het niet zomaar een kwestie van blogs achter elkaar zetten. Nee, dit boek moest uiteindelijk in de boekhandel terecht te kunnen komen, dus ik wilde het meer dan goed aanpakken. Regelmatig overleg met mijn grote inspiratiebron: mijn persoonlijke reisadviseur en degene die de term c.q. classificatie #Steefproof heeft gelanceerd. Mijn hele ziel en zaligheid zitten in dit tweede boek, zei ze laatst. En stiekem denk ik dat ze daar best eens gelijk in zou kunnen hebben. Ik ben dit keer nog kritischer en nog perfectionistischer naar mezelf geweest. Maar ik ben zo ontzettend trots op het resultaat!
